Hayat tutuklu kaldığım bi cezaevi
Aç kapımı, aç kapını
Bu kalp söyle seninkinin kaç katıdır ?
Mutluluklar piçinle ve gül kokulu saçlarına papatyadan taç takılı, değilmiş

Bu yüzden ölüm yakın
Kafanız olmadıysa alın burdan ömrü yakın
Öldüm bakın, göz altlarımı bürüdü siyah duman mermi
Sense başıma doğrulan en güçlü silah

Aşk direnmiyor nefrete suçlu kimdir?
Önce bacaklarını aç, sonra duygularını indir
Zorlansam da başım dimdik
Beni bitiren, beni eriten kadın söyle kardeş kimdir?

Hatırlamak istemiyorum yemin ederim
Bu kalpte ne yaparsan yap yerin ebedi
Aşk beni, bense ömrümü eledim
Fakat ben ölümü sense öldürmeyi denedin

Gittiğim vakit kalpten bittiğim andır
Ve günlerce, aylarca, yıllarca yandım
Yol genişti fakat duyguların dardı
Daldı gül yüzün uzaklara unuttuğumu sandım

Ve kuruttuğunu anladım bahçemdeki gülü
Dünü esir alsak kurtulur mu günüm?
Şimdi kahkahala gülün inan umrumda değil
Ölüm yokluğunla birlikte uykumda gelir bir gün.

O yüzden sıkma sakın, canım canını
Delik deşik ettim senden kalan birkaç anımı
Yüzün güzelliğin tarifsiz tanımı
Peki ya neden yaptın?
Neden yok ettin yarını.

Eyvallah, bulutlara el salla
Elini tuttuğun o şerefsizi ben sanma
Beni yok eden ölümü dahi sen sanmam
Ben saldım ipleri mutlu olda sen salma…

Söz: Hüseyin Gülsevdi (Azap HG)

Tarafından Eklendi

Serhat Aksoy

SHARE

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir